TANITIM GÜNLERİ

İstanbul'daki Anadolu il derneklerinin,
Çabalarıyla geleneksel olarak tanıtım günleri hazırlanıyor…
Zonguldak Tanıtım Günleri,
Ordu Tanıtım Günleri, Samsun Tanıtım Günleri gibi.

Zonguldak Tanıtım Günleri'ne
3 yıl katılarak destek olduk.
Markamızı tanıttık,
Şehrimize sahip çıktık,
Tüm Zonguldak dinamikleri ile bir araya gelerek,
Nitelikli etkileştik,
Oldukça yorucu geçen aktif ticaretimizin içinde çok da kolay olmadı katılmamız,
Bir süredir davetlerine iştirak edemiyoruz,
Yapılan hizmete duyarsız kalamıyorum,
En azından ziyaretçi olarak katılıyorum.

…

Katılımcı olduğum yıllarda da,
İstanbul'da eş dost kim varsa davet ediyoruz.
3 katılımımda da bizi özellikle Samsunlu
Eş dost kuzenler yalnız bırakmamıştı.

…..

Geçen haftalarda Samsun Tanıtım Günleri'ne,
Bir Samsunlu girişimci olarak davet edildim.
Yine iş tempomu bahane ederek katılamayacağımı bildirdim.
Yalnız ziyaretçi olarak davetlerine katılacağımı bildirdim.

5-8 Kasım'da düzenlenen tanıtım günlerinde,
Yakakent mantısı da tanıtılacak ve ikram edilecekti.
Memleket sevdası ile hemen kuzenlerime desteğe katıldım.
Aslında bir başka amacım da,
Başka bir ilin organizasyonunu gözlemlemekti,
Gönül borcumun yanında…

…

Cumartesi günü kahvaltı sonrası,
Ulaşımın oldukça zor olduğu etkinlik alanına vardım.
Öncelikle,
Yakakent, Alaçam, Bafra ve Samsun stantlarını ziyaret edip,
Memleket havası soluduktan sonra,
Görev başına geldim.

50 kg mantının haşlanacağı iptidai ortamda,
Elimizden geldiğince,
Tescilli coğrafi işaretli Yakakent mantısını tanıtmaya çalıştık.

Bu memleket sevdasının da ötesinde,
Örf ve âdetlerimize sahip çıkma,
Kazanlarda 15-20 maşa açılan,
20-30 kişilik kurulan büyük aile masalarında,
Bize oturma şansı veren büyüklerimize borcumuzdu.

Meşhur Yakakent mantı markası,
Nigar abladaydı bu değerli emanet.

50 kg mantıyı hazırlamış,
Şoklamış, dondurmuş,
Yoğurtlarını, cevizlerini,
Tereyağını, sosunu hazırlamış getirmişti.

Koca sanayi ocağında 80 litrelik tencere ocağa konmuş,
İçine tereyağı ve tuz atılmış,
Kaynayınca da mantılar atılmıştı,
Donuk poşetlerde,
Tencerenin ağzı kapatılmış,
Nigar Abla yazılı önlüklerimizi giymiş,
Tezgâhımızı kurmuştuk.

Nigar Abla usta şapkasını da takmış,
Elinde koca bir kevgirle,
Yakakent mantısından tüyolar veriyordu izleyicilere;

- Her mantı değildir Yakakent mantısı,
- Et karışımı bile özel,
- Et sinirsiz ve orta yağlı, iki çekim olmalı,
- Soğan mutlaka elde ince doğranmalı,
- Robot ya da rende olmaz,
- Hamur makarna hamuru,
- Yumurta köy yumurtası,
- Olmazsa olmaz,
- Hamur incecik açılacak, iyi sıkıştırılacak,
- Haşlamasından sunumuna,
- En ufak bir yanlış mantımızı bozar,

Diyordu elindeki koca kevgiri sallaya sallaya.

Biz ise tencereyi kontrol ediyor,
Pişip pişmediğine bakıyorduk.

Bir kevgir de bize sallandı usta başından:

- 3 göbek atmazsa olmaz,
Kaç göbek attı?

Elinde daha büyük kevgir bulunan Zekiye alttan mantılara daldırıp,
Şöyle bir hava attırdı mantılara,

- 3 göbek attı, bu da dördüncüsü.
- Hadi, ikram başlasın!

……..

Coğrafi işaretli Yakakent mantımızın
Stantının önünde kuyruk belki 50 metreyi bulmuş.
Yetişemiyoruz,
Bekleyenler birbirini itip kakıyor, sıra kavgası yapıyorlar.

Nigar Abla elinde kevgir sallıyor yine;

- Canlarım, sıraya girin lütfen, hepinize yeter mantım,
Hepinize vereceğim, biraz sabır lütfen.

Öyle bir aşkla, öyle bir şevkle tüm imkânsızlıklara rağmen yapıyordu ki işini,
Bu koca yürekli kadın kevgiri ile işaret çekerek,
Dayanamayıp sarıldım, öptüm.

- Sıkma canını, buradayız.
Her şey istediğin gibi olmasa da çok güzel olacak.
Herkes elinden geleni yaptığının o kadar farkında ki,
Günün sonunda güzel anılacak, dedim.

3 saat boyunca 3 kazan, 50 kg mantı haşlandı,
Memleket sevdasında, ter su içerisinde,
Ocak başında bir tane bile mantı yemeden,

….

Birlik, beraberlik ve başarma duygusu ile
Cumartesi günü 7 saat beslendim.
Yorgunluktan ölüyordum ama çok hafiftim.

Akşamüstü güzel bir tarihî gezinti,
Hep merak ettiğim Rüstem Paşa Camii ziyareti,
Bir iki aktar alışverişi için Eminönü ziyareti…

Uçarak geldim eve,
Kanepeye biraz uzandım.
Ve sanki 2 dakika olmuş ve sabah olmuştu.
İçimdeki huzur korkunçtu.

….

Gün içerisinde sosyal medyayı karıştırdım.
Manşetler müthişti,

“Nigar Abla, coğrafi işaretli Yakakent mantısını ikram etti,
Stant önünde izdiham yaşandı,
Upuzun kuyrukta insanlar tatmak için saatlerce bekledi.”

İşini severek yapan bir kadının, bu memleket anılarının torunlarının manşeti idi bu,
Yıllarca masalarımıza tat koymuş…

Önce yoğurtlu, sonrası tereyağlı cevizli mantımızın,
Köy yumurtası,
İyi bir kıyma,
İncecik yufkası,
3 göbek atarak pişirilecek,
Mutlaka önce yoğurtlu, sonra cevizli yenecek,
Oldukça meşakkatli bu yemekte tatlı dille ikram edilecek,

Nigar Abla'nın dediği gibi,

“Canlar, hepinize yetecek kadar var,
Hepinize ikram edeceğim, biraz sabır lütfen.”

İşte böyle kıymetli yemek, böyle ikram kuyruğu uzatır gider,

….

Bizde memleket sevdası bitmez,
Yakakent mantısını,
Zonguldak, Çaycuma, İstanbul'da bile menüye koyarız,
Yakakent Mantısı olarak,
Daha da ileri gider.

Köy yumurtamız, kendi hayvanlarımızın eti,
Kendi yoğurt ve tereyağımızla,
Atalarımıza borcumuzu öder,
İnovasyon yaratırız.

Onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine.