İlk yürüyüşle başlayan bedensel aktiviteler bütünü,
ilk hangi sporla başladığımı uzun uzun düşündüm.
İp atlamakla yüzmek arasında karar veremedim.
Sahil kasabası ve mahalle çocuğu olunca,
çocukluğumuzda
özgür gün ve güvenli mahalle,
ailelerin hiç çaba göstermeden
çocukların özgürce ulaşılabilir, güvenli alanlarda
her türlü bedensel aktiviteye olanak sağlıyordu.
İp atlıyor, yüzüyor, denizde taş sektiriyor,
dokuz taş, yere hızlıca tebeşirle çizerek taş kaydırmaca, istop, yakar top...
Erkeklerde taşlarla kurulan futbol,
daha ileri yaşlarda ağaçlar arası balık ağı gererek voleybol,
okul bahçesinde basketbol...
En özeli de beyzbol oynuyorduk.
Gümenüzlü okuyucularım onaylayacaktır;
Eşim hâlâ şüphe ile bakıyor.
Bildiğiniz Amerikan beyzbolu oynuyorduk.
Nereden nasıl edindiğimizi zaman zaman düşünüyoruz.
En yakın ihtimal Sinop’ta bulunan Amerikan radarının yansıması.
Taşlarla 4 ya da 8 istasyon kuruyor,
iki takım oluşturuyor,
güzel bir sopa buluyor,
küçük beyzbol topunu andıran sert sünger top kullanıyorduk.
Karşı takımda top, diğer takımda sopa.
Başlangıç noktasında büyük taş,
diğer istasyonlarda küçük taş,
topa vuran takım istasyonlara doğru koşar,
diğer takım da topu yakalayıp büyük taşa değdirir.
Koşan istasyonlarda bekleyebilir ve tur atabilir bu sırada.
Tüm istasyonları dolaşan takım sayı alır.
Daha bir sürü detay…
***
Yaz aylarında kurulan kumsal voleybol sahası
en az altı ay bizi oyalar,
mahalleler arası karşılaşmaya kadar ilerlerdi.
Sert geçen maçlar sonrası kavga çıkar,
mahalle çocukları birbirine küserdi.
Yazın bütün gün yüzer,
bozuk denizde büyük dalgalara kapılır, yarışırdık.
Düzgün denizlerde akşamüstü
kayıkta kürek çekiyor, bütün sahili geziyorduk.
Bisiklete biniyor, ağaçlara tırmanıyor,
dut ağaçlarında evcilik oynuyorduk.
Ailemizin tek şartı akşam ezanından önce evde olmaktı.
Ortaokulda başlayan basketbol merakım
üniversite yıllarıma kadar uzanır.
Guard oynamıştım uzun yıllar, oyun kuruyor,
daha çok top sürüyordum.
Fırsatını bulunca üçlük atıyor
ya da turnikeye giriyordum.
***
Takım oyunlarının olumlu etkisini
bütün hayatım boyunca hissettim.
Ekip çalışmalarından aile yönetimine,
şirket hatta şehir, ülke yönetimine kadar uzanan
başarılarda etkisi olduğunu savunurum her zaman.
Tüm olumsuzluklarda ümidimi yitirmem,
tekrar oyun kurar, tekrar çıkarım sahaya,
ta ki son düdük çalıncaya kadar.
***
İleriki yaşlarda fitness salonları,
kayak, sörf ilgimi çekmişti.
En son rahatsızlığım sonucu kitlenen kaslarımı
sabahın erken saatlerinde yüzerek
ve reformer pilatesle açmıştım.
Çocukluğum ve gençliğimde
yüksek performans isteyen sporların yerini
artık reformer almıştı.
Çok uzun yıllar yaptım.
Spor konusunda huysuzdum.
Kapalı alanları sevmiyordum.
Saat benim için çok önemliydi.
Mümkünse günün en erken saatini tercih ediyor
ve hiçbir şekilde başka hiçbir şeyle ilgilenmek istemiyor,
hatta daha ileri gidiyor,
transa geçiyor, bedenimle haberleşiyor,
spor sırasında kaslarımdaki gelişmeye ruhen şahit oluyordum.
Reformer tam da bu yaşımın sporu idi.
Bir süre sonra bedeni rot balans ayarı gibi görmeye başladım bu aktiviteyi.
Gün boyu yanlış pozisyonlar ve oturuşlar vücut simetrisini bozuyor,
vücut kendi ağırlığını oransal taşıyamıyor
ve simetrisi bozuluyor,
bir süre sonra da ağrılara neden oluyordu.
İşte tam da bu noktada rot balans ayarı gerekiyordu.
Başlangıçta şehirde çok fazla bulunmayan,
hatta Rus bir bayanın evinin bir katında başlayan
reformer pilates, şu an birçok noktada
fizik tedavi uzmanlarınca yaptırılıyor.
***
Bu kadar çok bedensel aktivitelerle uğraştıktan sonra
günün sonunda hiçbir aktivite ile ilgilenemiyorum.
Yaptığım, yaşıtlarımdan farklı tek aktivite günlük performansım.
Ortalama on bin adım atıyor,
bağ, bahçe, ahırda uğraşıyorum.
Ve işin kötüsü bununla yetiniyorum.
Sosyal medyadan evde yapabileceğim bir sürü aktiviteyi
kayıt ediyor fakat uygulamıyorum.
Kendimce bir sürü bahane de buluyorum,
saatlerin geri alınmasından tutun da
iş tempoma kadar uzanan bir sürü bahane,
zaman, mekân şikâyetleri,
evde yapabilirim gerekçeleri,
bu hafta kesinlikle başlayacağım vaatleri…
Eminim benim gibi bir sürü yaşıtım vardır.
Ama kesin!
Bu hafta kesinlikle evde olmuyor, bir salona başlayacağım.